De Wandelkrant - Editie 30 juli 2011
Reisverslag Zillertal wandelvakantie met FOTO's:
Donderdag 21 juli
Half vier in de morgen, de wekker loopt af. Een uurtje later horen we onze VIP- bus de straat inrijden. Vera en Willy van Meret Cars begroeten ons, en na het inladen van al onze koffers gaat het verder richting C-Mine, waar de centrale opstapplaats is. De meesten zijn al aanwezig, enkel Jos en Jossette ontbreken nog. Als je over de duivel spreekt … plots belt Jos op, zijn gloednieuwe GPS heeft net een softwarecrash gehad op de snelweg en hij heeft de verkeerde afrit genomen. Met de GSM loods ik hun naar de plaats van afspraak. 10 minuten later gaan we van start richting Zillertal. Omstreeks half tien maken we een eerste stop. In de namiddag volgt nog een tweede stop. Kwart na twee, het Allianz stadium (de UFO) van München schiet voorbij. Drie uur, de eerste bergen komen in zicht. Vier uur, we rijden het Zillertal in. Enkele minuten later staan we voor we het weten aan het hotel. Deze heenreis is dan ook als een fluitje van een cent verlopen. Iedereen heeft tijd om nog wat te aperitieven op het terras, en na de ontvangst drank genieten we van een heerlijke grill avond.
Vrijdag 22 juli
We gooien het programma volledig om. Vandaag doen we de Krimmler watervallen aan. Om tien na tien staan we al boven op de Gerlos pas waar we de waterval in zijn geheel kunnen bewonderen. 11u, we wandelen allen te samen binnen. Na wat klimwerk komen we boven aan. De meesten volgen ons naar de Hölzlaheralm waar we om 12u50 arriveren. We genieten van de eenvoudige maar lekkere berg keuken. Drie kwartier later, omstreeks half twee, zakken we met zijn allen terug af naar beneden. Om goed 15u staan we aan de uitgang. Om half vier zouden we met de bus terug vertrekken, maar dat was buiten de spierkramp van een van onze wandelaars gerekend. Met vereende krachten arriveert onze wandelaar een uurtje later vermoeid aan de bus. De Stramme Max en de Pengasius filet die op het avond menu staan, maken veel goed.
Zaterdag 23 juli
Met de Z-card in onze hand gaat het richting Mayrhofen. Tien voor tien zitten we met zijn allen in de Penkenbahn. Tien na tien staat iedereen boven, in de wolken. Via de 22 en 23 gaat het richting hut 16, waar we een uur later aankomen. Na een kleine drankpauze gaan de dappersten nog verder mee naar de volgende hut. Na een lekkere maaltijd aldaar keren we in de gietende regen terug naar de hoogste berglift die ons in geen tijd samen met de Penkenbahn terug in Mayrhofen neerzet. Daar genieten we nog van een warme choco met rum. De Pommes mit Schnitzel smaken ons allen goed ’s avonds in het hotel. De sauna heeft ons terug goed op temperatuur gebracht.
Zondag 24 juli
Samen met Joseph, berggids en zaakvoerder van het hotel, doen we het Floitendal aan. Eerst treinen we met de Z-card tot Mayrhofen. Met de lijnbus gaat het dan verder tot Ginzling. De Tristenbachalm, met een oergezellige omkadering, bereiken we na een half uurtje klimmen. De “echten” gaan verder tot de Steinbockhütte. Spijtig genoeg is de gletscher bedekt door de wolken er rond heen. Maar dit heeft ook wel iets sfeerrijks. Joseph stapt nog in zijn eentje wat hoger de bergen in tot aan de materiaallift. Wij genieten van de lekkere Kaiserschmarren aldaar. Nadien keren we met zijn allen terug via dezelfde weg, maar dan downhill. Het hotel heeft vanavond een echte Tiroolse avond ingepland voor ons. Alhoewel de dansavond om 23u stopt, gaat de laatste omstreeks half drie ’s nachts slapen. Er zijn er die zelfs volledig herreizen als ster op de dansvloer.
Maandag 25 juli
Voor 6 euro krijgen we er een fantastische Euro Disney attractie erbij. Met een klein busje gaat het in volle vaart naar boven. Steenbokken zien we onderweg wel niet, de chauffeur ook niet. Des te meer is er leute en plezier aan boord van het busje. Aan het Stillup staumeer stappen we met zijn allen uit. Over een vlakke wandelweg geraken we aan het Gasthaus Stillup Haus binnen een uurtje. Het merendeel wandelt verder mee naar de Grüne Wand hütte die wat hogerop ligt. Vooral het laatste stuk is even doorzetten geblazen. Na een eet en drank pauze van een klein uurtje gaan we met zijn allen terug naar beneden. Gelukkig is het vandaag droog gebleven, en zien we de gletscher ook al mooi tevoorschijn komen achter de hut. Hogerop viel er nog wat sneeuw waarvan we de restjes morgen nog zullen kunnen van vastnemen. ’s Avonds na het avondmaal gaat het er hard aan toe in de zelf in elkaar gestoken quiz.
Dinsdag 26 juli
Het zonnetje is vandaag volledig terug van weg geweest. Met Oostenrijks grootste gondel, de Ahornbahn, die zo maar eventjes 160 personen slikt, klimmen we in 7 minuten tijd van 600m naar 2000m. Boven op de top, met prachtig zicht op het Zillertal, gaat het naar de Edelhütte waar nog enkele sneeuwresten liggen van de dagen voordien. Na de noodzakelijke drank en eetpauze, gaat het via dezelfde weg terug. Om 16u dalen de laatsten af. Twee extra sportievelingen doen de gehele tocht tot beneden zelfs helemaal te voet! Een half uur later zijn we met onze bus al terug op weg naar ons hotel, waar we genieten van o.a. de kalkoenschnitzel of de Tiroler Schweinensteak. Ook het dessertbuffet mag er zijn.
Woensdag 27 juli
Hintertux. Terwijl Willy de bus in goede banen doorheen het Tuxer dal leidt, speelt Vera Oliesjeik. Wat valt die handdoek toch laag over het aangezicht naar benden uit. Met de nieuwe berglift stappen we uit op 2100m. 240 meter hoger staat ons einddoel: Tuxer Joch Haus. Met een zeer mooie omkadering genieten we nog meer van ons middagmaal. Nadien scheiden onze wegen. Sommigen keren terug via dezelfde weg en nemen nadien de lift of dalen verder af via de Bich alm. Wij gaan via het Weidental naar de Bichlalm. De mooie natuurpracht is echt overweldigend, zoals de Schleier Wasserfal, waar er één iemand zelfs voor bezwijkt. Gelukkig blijft het maar bij een onschuldig schuivertje zonder veel erg. Op de Bichlalm genieten we samen met ons drankje van een mooi zicht op het einde van het Tuxertal. Net voordat we de bus bereiken slaat het weer om, met wat regen als gevolg. ’s Avonds genieten we van een heerlijke Zigeuner schnitzel met Pommes, als er zich een mooie regenboog vormt over het Zillertal.
Donderdag 28 juli
Om kwart na negen vertrekken we te voet van uit ons hotel naar Fugen. Via enkele straten, veld en boswegen en enkele kerken en kapelletjes, bereiken we de berglift. Verderop in het Zillertal ziet het er veel erger uit, dus de Kotahorn alm laten we vallen voor ons programma. In de plaats daarvan doen we de Geolsalm aan, vanaf het kopstation, over een smal en vrij vlak bergpad. We eten er de laatste Tiroler Speck Knodelsoep op. Via de Forststrasse dalen we dan verder af naar het middenstation waar we de lift naar beneden nemen. In Fugen zelf leren we dat hier Stille Nacht, Heilige Nacht, wereld bekendheid kreeg. Met de trein rijden we terug tot in Kaltenbach waar we ’s avonds genieten van een heerlijk Italiaans avondmaal.
Vrijdag 29 juli
Onze laatste verblijfsdag breekt aan. Na een natte ochtend herpakt het zonnetje zich in de voormiddag. Velen gaan winkelen of wandelen, enkelen gaan zelfs fietsen met de gratis hotelfietsen. De dag vliegt dan ook snel voorbij voor de meesten. ’s Avonds na het avondmaal bedanken we het gehele hotel Team met de nodige betuigingen en flessen, alsook onze groep wandelaars, voor de fijne groepssfeer. Ook zij gaan allen naar huis met een mooi aandenken. Prosit!
Zaterdag 30 juli
Gisteren avond zijn we vertrokken omstreeks 21u10. Na een eerste nachtstop en chauffeur wissel, is het al snel half zes, als we voor het ontbijt stoppen op nog geen 140km van thuis. We zijn dan ook 2 uren vroeger als voorzien thuis. Na het uitladen van de koffers nemen we met zijn allen afscheid van deze toffe groep wandelaars. Tot volgend jaar voor La Douce France!
PS: Dit wandelverslag zal in de maand augustus verder aangekleed worden met een selectie uit de meer dan 1400 genomen foto's en enkele HD filmpjes onder de rubriek "Oostenrijk/Zillertal".
- All Rights Reserved